Przejdź do treści

DRAMATURG 2.0

W 2025 roku pracowałem w Giessen nad spektaklem „I don't want to be a horse either”. Pod presją czasu poprosiłem AI o napisanie score'u. Prompt był prosty: trochę wiedzy o improwizacji, trochę o zachowaniach koni. Rezultat nie był szczególnie oryginalny, ale bardzo wszechstronny. Uwzględniał elementy, które sam pominąłbym, pisząc w pośpiechu. Dopiero wtedy zobaczyłem, w czym tkwi potencjał sztucznej inteligencji. Zamiast produkować materiał od zera, mogłem decydować o kształcie tego, co już istnieje.

— Jaką rolę AI może pełnić w pracy dramaturga?
— Czy dialog z modelem językowym może stać się metodą twórczą?

Przez sześć miesięcy szukałem odpowiedzi na te pytania podczas pracy z tekstem „Burzy” Szekspira.

KALIBAN: a ty lubisz homary ariel

ARIEL: nie wiem

MIRANDA: nie wiesz czy lubisz homary

ARIEL: nie

MIRANDA: nigdy nie jadłeś homara?

ARIEL: nie pamiętam. możliwe że jadłem ale teraz nie mogę sobie przypomnieć

PROSPERO: przestańcie już męczyć biednego ariela. jest zmęczony

MIRANDA: wygląda na chorego

ARIEL: nic mi nie jest. po prostu ostatnio. trochę kiepsko sypiam

PROSPERO: ariel dużo pracuje. ale niedługo będziesz mógł odpocząć

MIRANDA: a śni ci się coś

ARIEL: nie

MIRANDA: wszyscy śnią

ARIEL: ja nie

Fragment scenariusza wygenerowany przez AI.